Page 12 - Kapak

Basic HTML Version

Hekimliği seçmekle kendisine zarar verebilecek bir
süreci önceden kabul etmiş varsaymak, haksız temele
oturtulmuş bir görüştür. Hekimlik mesleğine yönelen
genç insanlar bu kararı verdiklerinde hastalıklar, bula-
şılabilirlik ve riskler konusunda hemen hemen hiç bir
şey bilmemektedirler. Kaldı ki hekimin böyle bir zarar
sürecini bilse bile zarardan korunma hakkı olmalıdır.
6.Hekimin yeterli bir gelir düzeyi talep etme hakkı:
Hekimlik mesleğindeki gelişmelerin izlenmesi, belirli
bir bedeli gerektirmektedir. Hukuken hekimin ken-
dini ülke tıbbının gelişmesi düzeyinde yetiştirmesi
gerekir. Bu; hekimlerin kitap alımı, dergi aboneliği
ve kongre katılımı için bütçelerinden belirli bir pay
ayırmalarını gerektirir. Yaptıkları ağır mesleki bilgi
ve yoğun emek gerektiren ayrıca riskli hizmetin kar-
şılığı ödenmelidir. Hekimin yaptığı hatalar sonucunda
kendisine açılacak tazminat davaları da ileride ayrı
sorun olacaktır.
7.Hekimin hastayı reddetme hakkı: Hasta hekim iliş-
kisinin temelinde yer alan öğe güvendir. Hekimin
kendisine güven duymayan hastayı reddetme hak-
kı olmalıdır. Kendisindeki bulaşıcı hastalığı hekime
söylemeyen hastada olduğu gibi. Bu durum hekimlik
onurunun korunmasının olmasa olmaz koşuludur.
Kamu kuruluşlarında ve tüzel kişiliği olan kurumlar-
daki hekim ve diğer sağlık mensupları hastayı kabul
etmek zorundadır. Özel olarak çalışmasını yürüten bir
hekim bir yerde tek ise hastayı kabul etmemezlik ya-
pamaz. Yine deprem, savaş ve kitle kazalarında sağlık
mensubu tüm hastalara bakmak zorundadır.
Bu itibarla hekimin hastaya bakıp bakmamakta ser-
best oluşu; acil yardım, resmi ya da insani vazifenin
ifası gibi hallerle sınırlıdır. Bu durumlarda müdahale
zorunludur.
Ancak; hekim ya da diş hekimi acil yardım, resmi ya
da insani görevin yerine getirilmesi hariç olmak üze-
re mesleki ve kişisel sebeplerle hastaya bakmayabilir.
(Tıbbi Deontoloji Tüzüğü 18. madde)
8.Hekimin yönetsel süreçlere katılma hakkı: Hekimin
hem bulundukları kurumlarda hem de ülkeyle ilgili
yönetsel süreçlerde etkili olma ve sağlıkla ilgili hazır-
lanan mevzuatta görüş bildirme hakkı olmalıdır.
9.Hekimin danışma hakkı: Hekimlik mesleğinin geli-
şimi, hekimin tek karar verici konumundan “karar ve-
ren bir ekibin üyesi” konumuna doğru değişmesini de
beraberinde getirmiştir. Resmi belgelerde sorumlulu-
ğun ve ödevin sürekli “kişiselliğinin” öne çıkışı, belir-
tilen belgelerin, bu değişimin öncesinde hazırlanmış
olmalarına bağlıdır. Hekimin gereksinim duyduğu
anda konsültasyon hakkı olmalıdır. Bu danışmanlık
süreci, tanı ve tedavi sorunları için olduğu kadar, etik
sorunlar için de söz konusu olabilir. Her hekimin, etik
karar verirken yetersiz kaldığı durumlarda bir klinik
etik uzmanından danışmanlık istemeye hakkı olmalı-
dır.
10.İyileşme garantisi vermeme hakkı: Tedaviye gelen
hasta ile hekim arasında bir sözleşme yapılmış sayılır.
Sözleşme gereği hekim başladığı tedaviyi sonuçlan-
dırır, eksikleri temamlar, hastayı iyileşinceye kadar
takip eder. Hekimin bu sözleşmede hastanın tamamen
iyileşeceği söylemeye hakkı yoktur. (Diş, ortopedi
protezleri ve estetik cerrahi hariç) hasta da hekimden
böyle bir söz talep edemez. Hekim sadece tıp ilkele-
rini ve kurallarına göre gereken tedaviyi ve ameliyatı
yapmaya ve tedavi prensiplerini en iyi şekilde uygula-
maya söz vermiş sayılır.
Hekim bilimsel gereklere uygun olarak tanı
koyar ve gereken tedaviyi uygular. Bu çalışmaların
kesinlikle şifa ile sonuçlanmamasından dolayı, deon-
toloji bakımından tenkit edilemez. (Tıbbi Deontoloji
Tüzüğü 13. madde)
11.Yeterli zaman ayırma hakkı: Hekimden hastasına
gerekli özeni göstermesi, bilgi ve belgeleri iyi bir şe-
kilde kaydetmesi, hastaya hastalığı ile ilgili bilgileri
vermesi beklenmektedir. Bunların hepsi zaman alan
eylemlerdir. Bu nedenle, bir hekim bir poliklinikte
günde 20 hastadan fazlasına bakmama hakkına sahip-
tir.
Tababet Uzmanlık Yönetmeliği: 10:…
her servisin normal polikliniğinde günde bir uzman
20’den fazla hastaya bakamaz. Ancak daha fazla has-
tanın başvurması halinde o poliklinikte aynı esas üze-
rine uzman görevlendirilerek o günkü tüm hastaların
muayeneleri sağlanır.
12.Tanıklıktan çekilme hakkı: Hekim meslek sırrının
söz konusu olduğu durumlarda tanıklıktan çekinebilir.
“hukuk usulü muhakemeleri kanunu (HUMK) 245/4,
ceza muhakemeleri usulü kanunu (CMUK) 48. m”
Hukuk davalarıında meslek sırrı nedeniyle
tanıklıktan çekinme hakkını kullanacağını ileri süren
hekim, duruşmadan önce bir dilekçe ile durumu mah-
kemeye bildirebilir. Ancak ceza davalarında duruş-
maya gitmek ve duruşmada bu hakkını kullanacağını
bildirmek zorundadır.
13.Tedavi yöntemini seçme hakkı: Bir hastalığın te-
davisinde aynı anda birden fazla tedavi yöntemi uygu-
lanabilmekte ise, hekim bunlardan dilediğini seçmeye
özgürdür. Fakat uzun zamandan beri bilinen ve genel
olarak kabul edilmiş yöntemlere öncelik verilmelidir.
Tabip ve diş tabibi, sanat ve mesleğini uygu-
larken hiçbir etki ve baskıya kapılmaksızın vicdani ve
mesleki görüşüne göre davranır.
Tabip uygulayacağı iyileştirme yöntemi-
ni saptamada serbesttir. (Tıbbi Deontoloji tüzüğü 6.
madde)
sağlık politikası
artı
49
10