Page 17 - Kapak

Basic HTML Version

ona tıbbi yardımda bulunması hukuka uygun bir dav-
ranış olarak kabul edilir. Anayasamız endikasyonu
tıbbi zorunluluk olarak 17/2 maddesinde “tıbbi zo-
runluluklar ve kanunda yazılı haller dışında kişilerin
vücut bütünlüğüne dokunulamaz.” diyerek belirtmiş-
tir.
Yukarda da belirtildiği gibi hekimin acil bir hastaya
müdahaleden kaçınması veya onay almadan yaptığı,
acil olmayan bir tıbbi müdahale hukuka aykırı bir
davranıştır.( örneğin: vajinal kanamayla gelen has-
tada konulan myom tanısı sonucunda myomun çıka-
rılması sırasında hekim uterus ve overleri çıkarırsa
ve bu konuda operasyon öncesi hastayı aydınlatarak
onun onayını almamışsa bu durumda hukuka aykırı
davranmış kabul edilir. Ancak operasyon sırasında
yaşamı ciddi olarak tehdit eden bir durumla karşılaştı-
ğında veya kötü huylu tümoral gelişimler söz konusu
olduğunda, tartışmalar olmakla birlikte, hasta yararı-
na bir durumdan yola çıkarak kusurlu davranılmadığı
yönünde yaklaşılmaktadır.)
Hekimlerin acil durumda tıbbi yardımdan kaçınması,
onay alınmadan yapılan tıbbi yardımdan ayrıca yasal
olmayan kürtaj ( 10 haftayı geçen ve tıbbi zorunlulu-
ğu bulunmayan ) sorumluğu vardır.
Hekimlerin tıbbi uygulamalar sonucunda hastaya iyi-
leştirme konusunda güvence verme gibi bir sorum-
luluğu yoktur. Bununla birlikte hekimler tüm tıbbi
uygulamalarda yeterli özen ve dikkati göstermekle
sorumludurlar. Ancak güzelleştirme amaçlı ameliyat-
lar genel olarak tedavi edici olarak kabul edilmedik-
lerinden bunların dışında tutulur. Bu tip ameliyatlarda
hekimin uygulama sonucu hakkında garanti verdiği
kabul edilir.
2-Kusur; Türkçe sözlükte kusur “ bilerek veya bil-
meyerek bir işi gereği gibi yapmama” olarak tanım-
lamaktadır. Yada başka şekilde davranma olanağı
varken ve bu zorunlu iken o şekilde davranmayıp so-
rumluluğun ortaya çıkmasıdır. Sağlığı bozulmuş bir
kişiye yapılan yardım sonucu ortaya çıkan istenme-
yen bir durumda sorumluluğu öncelikle kusur belirle-
yecektir. Yani kusur varsa sorumluluk vardır. Hekim
hastasının sağlığını korumak için beklenilebilecek her
türlü önlemi almak zorundadır.
Önceden öngörülmesi ve önlenmesi mümkün olma-
yan konularda kusur olmaz. (örneğin: sağlık kurulu-
şunda kişiye uygulanan 3. doz penisilin enjeksiyo-
nun dan sonra anaflaksi gelişmesi durumunda sağlık
görevlileri bundan sorumlu tutulamaz bu durum ön-
ceden öngörülse bile önlenmesi mümkün değildir.
Ancak enjeksiyonun acil ilk müdahale koşullarının
bulunduğu ortamda yapılmasının gerekli olduğu be-
lirtilmektedir.)
Hekimler tanı koyarken zorunlu ve ulaşılabilir tüm
tanı yöntemlerini kullanmak zorundadırlar. Eğer bu-
nun eksikliği sonucu yanlış tanı konulursa bu durum
kusur sayılabilir. Hekimler tedavi seçiminde de öz-
gürdürler ancak seçecekler tedavi tıbbin o günkü ka-
bul edilebilir genel kurallarına uygun olmalıdır. Genel
kabul görmemiş veya deneysel aşamadaki uygulama-
larda ya da geçerliliğini kaybetmiş bir uygulama söz
konusu olması durumunda hekimin sorumluluğu söz
konusudur. Hekimler riskli ve tehlikeli sonuçları ön-
lemek için yalnız hastalığın gelişimi ile ilgili değil
aynı zamanda tanı - tedavi araçları ve ilaçları üzerinde
de yeterli özen göstermek zorundadırlar. Özen eksik-
liği de kusur sayılır.
Her kusurlu olayda kusurun aynı olmaması nedeniyle
bir derecelendirme yapmak gerekir. Hekimlik uygu-
lamaları sırasında kusur olup olmadığı ve kusur var
ise bunun derecelendirilmesi için mahkemeler bilir-
kişilikle görevlendirilmiş kurumlara (Yüksek sağlık
şurası, Üniversitelerin Adli Tıp AD, Adli Tıp Kuru-
mu, ilgili uzmanlık anabilim dalına) sormaktadır. An-
cak her bilirkişi raporunda olduğu gibi bu kuruluşlar
tarafından verilen görüşler bağlayıcı değildir. Bu ra-
porlara ek olarak sanık durumunda olan hekimlerde
Üniversitelerde ilgili anabilim dallarından ve kendi
uzmanlık derneklerinden yapılan uygulamanın doğ-
ruluğunu gösteren raporları( uzman görüşü alarak)
mahkemelere sunabilirler. Mahkemeler bu raporların
tümünü inceleyerek bir karar verecekdir.
3-Zarar; yapılan tıbbi uygulamalar kusurlu olsa dahi
zarar oluşmadıkça hukuki sorumluluk oluşmaz zarar
maddi ve manevi olarak ikiye ayrılır.
-maddi zarar: kişinin yanlış tıbbi uygulamalardan
meydana gelen maddi kaybının tanzimi istenebilir.
-manevi zarar: kişi kendinde meydana gelen zararın
yarattığı manevi kayıpların tanzimini isteyebilir.
Ölüm söz konusu olduğunda kişinin yakınları da
maddi ve manevi zararlarının tanzimini isteyebi-
hukuk
artı
49
15