Page 27 - Kapak

Basic HTML Version

Yüksel Hançerli’nin gerçek öyküsünde adı geçen Karpeta İbrahim
Hançerli’nin öz babası. Bu gerçek öyküden yola çıkarak sizlere biraz
Dr. Cafer Tayyar Kankat’ı anlatmak istiyorum.
Dr. Kankat, Türkiye’deki ilk nöroşirüryenlerden biri ve ilk nöroşirürji dergisi olan “Modern Cerrahi
ve Nöro-Şirürji Mecmuası“nın da kurucusudur. Dr. Kankat, gerek bu dergide gerekse diğer mec-
mualarda beyin cerrahisi ile ilgili bir çok makale yayınlamıştır.
Dr. Cafer Tayyar, 1898 yılında Manastır’da doğmuştur. Orta ve Liseyi İzmir İdadisinde tan-mamla-
mış, 1916 yılında askeri tıbbiyeden mezun olmuştur. I. Dünya savaşında Kafkas cephesinde gö-
rev almış, Ardahan Meydan Muhaberesinde ise yaralanmıştır. Savaştan sonra İstanbul’a dönerek
üç yıl Tıp Fakültesi 1. Hariciyesinde çalıştıktan sonra operatör olmuştur. Uzman olduktan sonra
Kilyos’ta Ağaçlı Maden Askeri Hastanesi’nde başhekim ve operatör olarak çalışmış, Millimücadele
yıllarında Adana’da görev almıştır. Adana’da “Adana Sıhhat Yurdu” adlı bir hastane kurmuştur.
1924 yılında ihtisasını geliştirmek üzere Berlin’e gitmiştir.
Avrupa’ya gitmeden önce hastanesini kapatmıştır. 1926 yılında Paris’e giderek nöroşirürji eğitimi
alan Dr. Kankat 1936 yılında yurda dönmüş ve 1938 yılında ŞişliCerrahi Kliniği adında özel bir
hastane açmıştır. İkinci Dünya Savaşında Yüzbaşı rütbesiyle İkinci Süvari Tümeni Sıhhiye Bölüğü
Başhekimliği yapan Dr. Kankat’a savaşa katılması nedeniyle Harp Madalyası verilmiştir. 1940’lı
yılların sonunda nöroşirürjiye ilgisi azalmış daha çok plastik cerrahi operasyonları yapmaya baş-
lamıştır. 1950 yılında bir kaç arkadaşı ile birlikte Bağımsız Siyasi Derneği isimli bir dernek kurmuş
ve milletvekilliğine aday olmuştur. 25 Kasım 1955 tarihinde vefat etmiştir.
Yüksel Hançerlinin babası Karpeta İbrahimin yaralı kolunu tedavi ederek kesmekten kurtaran Dr.
Cafer Tayyar Kankatdır.
Kaynaklar:
1- Sait Naderi:Op. Dr. Cafer Tayyar Kankat: Az Tanınan Bir Nöroşirürjiyen
ve Türkiyedeki İlk Nöroşirürji Dergisinin Kurucusu. Türk Nöroşirürji Dergisi
13:81-86,2003
tıp tarihi
artı
49
25